Vernieuwen om bewoners beter te ondersteunen

Marijke Hartog kijkt terug op acht jaar als toezichthouder van De Haven

“De Haven loopt ten opzichte van andere zorgorganisaties vaak voorop. Je merkt dat medewerkers enthousiast zijn en graag het beste willen.” Acht jaar lang was Marijke Hartog lid van de raad van toezicht van Zorg- en Wooncentrum De Haven in de commissie kwaliteit & veiligheid. Nu, bij haar afscheid, spreken we haar om terug én vooruit te kijken.

“Ik heb een achtergrond als ondernemer en heb daarnaast diverse functies in de zorg gehad: als doktersassistente, coördinator secretariaat doktersassistenten en gastvrouwen in zelfstandig behandelcentrum Xpert Clinic en de laatste jaren als gespecialiseerd poli-assistent bij de afdeling dermatologie in het Meander Medisch Centrum. Binnenkort ga ik met pensioen.” Naast haar werk is Marijke ook altijd actief geweest in kerk en maatschappij. Eerst gaf ze kindernevendienst, erna was ze diaken en ouderling. Toen wilde ze graag iets maatschappelijks doen. “Ik besloot: ik leg het in gebed en ik zie wel waar het schip strandt.” Een paar weken later zag ze een advertentie in De Bunschoter, er werd een lid voor de raad van toezicht gezocht. “Normaal had ik niet gesolliciteerd, maar er stond een zinnetje bij: ‘Bij gebleken geschiktheid gaat de voorkeur uit naar een vrouw.’” Dat was voor Marijke een teken. Ze reageerde en werd aangenomen.

Grotere plaatje
Een opleiding voor de rol als toezichthouder volgde bij NVTZ-academie, de vereniging van toezichthouders in zorg en welzijn. Samen met Ruud Beukers vormde ze de laatste vijf jaar de commissie kwaliteit en veiligheid.” Als lid van de raad van toezicht moet je er echt boven hangen, de helicopterview hebben. Omdat ik uit het dorp kom, ken ik veel mensen in De Haven. Het is voor mij de kunst om niet in te zoomen op voorbeelden van één afdeling, maar om het grote plaatje te blijven zien: hoe lopen de processen, wat is de grote lijn? Maar toch ook oog houden voor de kleine menselijke zaken.” De raad van toezicht vergadert zes keer per jaar met de bestuurder en twee keer per jaar zonder de bestuurder. De leden volgen regelmatig trainingen en zorgen dat ze goed op de hoogte zijn van de ontwikkelingen in de ouderenzorg. Daarnaast is er veel leeswerk, zoals de vergaderverslagen van het managementteam etc.

Marijke wilde graag het naadje van de kous weten: “Ik weet hoe belangrijk alles, elk radertje, in de organisatie is. Je komt wel eens in een ander huis en dan ruikt het bijvoorbeeld niet fris. De huishoudelijk medewerkers zijn zo enorm belangrijk. We gaan daarom ook regelmatig in gesprek met medewerkers, om te weten wat er leeft. Ook hebben we als commissie kwaliteit & veiligheid periodieke gesprekken met diverse managers en de afdeling kwaliteit. Onlangs hadden we nog een gesprek met teamleiders. Wij waren onder de indruk hoe zij het christelijk geloof in hun werk tot uiting brengen. Sommige teams starten hun overleggen bijvoorbeeld met gebed. Dat vond ik best heel bijzonder in deze tijd. Daar waren ze heel open over. De één doet dat wel, bij de ander past dat minder. Dat is dan ook goed. Op die afdeling doen ze weer andere dingen om aandacht te geven aan de identiteit van de organisatie.”

Veranderingen
Wat veel indruk op Marijke maakte was de coronaperiode. Er overleden in korte tijd heel veel mensen, en je kon weinig naar hen toe. In eerste instantie hadden we veel telefonisch contact met toenmalig bestuurder Paul Sneep. Later konden via Teams vergaderen. “Een intensieve periode voor ons als raad van toezicht was de selectie van de nieuwe bestuurder. Dat is een heel zorgvuldig proces geweest, met gelukkig een zeer goede uitkomst. John Post doet het heel goed, hij heeft veel plannen en is benaderbaar en transparant. Dat wordt erg gewaardeerd.” Allerlei veranderingen heeft De Haven ondergaan. Van de komst van de Beleeftuin en de nieuwe kleinschalige woongroepen in de gebouwen Elburg en Kampen, de start van de palliatief-terminale zorgafdeling en recenter de start van de kleinschalige woongroepen in het hoofdgebouw. Op die woongroepen wordt gewerkt volgens de principes van het ‘team van de toekomst’, een team bestaand uit medewerkers met en zonder zorgdiploma, vrijwilligers en familie. De komst van zorgtechnologie zorgde voor een heel nieuwe manier van zorgen: door de Medido, de automatische medicijndispenser, hoeft de wijkverpleegkundige bijvoorbeeld niet meer naar de cliënt om medicijnen te verstrekken. Dankzij beeldzorg hebben verpleegkundigen op afstand contact met de cliënt, waardoor de cliënt veel meer vrijheid heeft. Zo zijn er allerlei verbeteringen doorgevoerd.

Geen hotel
Op de vraag wat de grootste verandering was in de afgelopen jaren, antwoordt Marijke resoluut: “Dat De Haven geen hotel is, maar dat mensen gestimuleerd worden om te doen wat ze nog zelf kunnen. Dat krijgt vooral in de laatste jaren veel aandacht, in het programma Aan het roer. Dit is een beweging waar iedereen in meegenomen wordt, cliënten en bewoners, medewerkers, vrijwilligers en familie. De Haven is veel bezig met vernieuwing. Niet om het vernieuwen zelf, maar om de bewoners beter te kunnen ondersteunen.”

“In de toekomst hebben we nog meer dan nu een zorgzame samenleving nodig. Ik woon zelf in een hofje op de Zuidwenk waar we heel goed voor elkaar zorgen als dat nodig is. Dat is enorm waardevol. Dat is iets dat moet groeien, dat heeft tijd nodig. En je moet met elkaar bespreken wat je wel en niet voor elkaar doet. Het belangrijkste is dat we om elkaar heen staan.”

Marijke heeft het werken in de raad van toezicht als heel waardevol ervaren. “Het team is heel prettig en open. Deze periode heeft De Haven, maar ook mijn eigen ontwikkeling veel gebracht.”